Kerstgroet 2014

 

Fijne kersttijd en een gelukkig en gezond Nieuwjaar, ook namens de projectleiders in Mali en de vrouwen en de kinderen in onze projecten.
In Mali is de oorlog in het noorden enigszins getemperd maar een oplossing voor het conflict is er nog niet. In oktober stak bovendien het zo gevreesde Ebolavirus de grens over naar Mali. Mensen waren erg ongerust. Een stroom van voorlichting over preventie kwam op gang. De epidemie lijkt nu onder controle.

De projecten van Malikanu zijn goed verlopen. In Endé hebben we dit jaar geïnvesteerd in de schoolspullen, zoals ieder jaar, maar ook in een tuinbouwproject. Hierdoor kunnen de ouders vanaf volgend jaar zelf de schoolspullen kopen voor hun kinderen.
In Bandiagara konden tien jonge meiden op school blijven, ondanks hun zwangerschappen en baby’s. Dit kon dankzij jouw steun. In Bamako startten twintig vrouwen in de alfabetiseringscursus en kregen een microkrediet. De ´ouderejaars´ produceren samen bij mij op het terrein pindakaas om op de markt te verkopen.

In vijf wijken van Bamako loopt een nieuw initiatief met het thema ‘goed burgerschap’. Mahamane geeft les aan gemotiveerde mensen in de wijk over burgerschap en verantwoordelijkheid. Doel is de corruptie tegen te gaan. Dit project van Malikanu wordt gefinancierd door de Nederlandse Ambassade in Bamako.

Dit alles zou niet mogelijk zijn zonder jouw steun! Stichting Malikanu wil je daarom heel hartelijk bedanken!

Mede namens de projectleiders in Mali,
Wendela Engelhard

Uien en sla teelt. Malimail Tuinbouw voor de school.

 

Bamako, september 2014.

In het dorp Endé in de Dogonvallei, aan de voet van een hoge rotswand, willen de kinderen graag naar school. Ze lopen soms kilometers opgewekt over een zandpad naar de school.  Aan motivatie ontbreekt het niet, aan geld voor schoolspullen des te meer.
Tijdens het regenseizoen zijn er nauwelijks inkomsten. De oogst van vorig jaar is op en de nieuwe oogst is pas in november. Sparen is geen optie. Zeker als er veel kinderen in het gezin zijn dan is de € 7,- voor schoolspullen per kind niet haalbaar. De kinderen bleven vaak thuis.  

Al voor het zesde jaar steunt Stichting Malikanu de ouders en hun kinderen. Wij kopen de schriften en pennen, zij zorgen zelf voor een rugzakje. Al jaren een groot succes, want veel meer kinderen dan voorheen gaan naar school. Onderwijs is toch de beste manier om armoede te bestrijden. Kinderen die naar school gaan hebben een veel grotere kans op een wat beter inkomen en hiermee steunen ze dan ook weer op hun beurt de grote familie. Zo gaat dat in Afrika.

Tuinbouw voor meer inkomsten De families in Endé hebben de laatste jaren hard gewerkt aan de ontwikkeling van tuinbouw in hun dorp. Sla, tomaten, uien, aubergines, zoete aardappelen en komkommers zijn nu meer op de markt te vinden dan voorheen. Een welkome aanvulling op het eenzijdige menu én een goed handelsproduct. De extra inkomsten daarvan zijn hard nodig, omdat er nauwelijks meer toeristen naar het gebied komen.

In overleg met onze lokale projectleiders, Amadou en Adama, geven we de schoolactie vanaf dit jaar een andere wending: Malikanu ondersteunt de tuinbouw, zodat de families op den duur daarmee genoeg verdienen om zelf de school te betalen.

Wat gaan we doen? We investeren in omheiningen om te voorkomen dat de geiten de jonge aanplant opeten. Die beesten moeten ook eten, maar dat doen ze maar ergens anders. Verder is er wel een put, maar die moet uitgediept worden. Om het water uit de put op te slaan, is een bassin nodig. Verder schaffen we gezamenlijk grondbewerkingsmateriaal zoals hakken en schoffels maar ook kruiwagens, en een schuur om dit alles op te slaan.
De oppervlakte van de tuinen is nu een halve hectare groot. Doel is zoveel land te ontginnen dat uiteindelijk twee hectaren te bebouwen is.
  
Zo helpen we niet alleen de kinderen naar school, maar investeren we ook in nieuwe initiatieven in de lokale economische ontwikkeling.  

Wil jij hier ook een bijdrage aan leveren? Neem dan deel aan onze actie! Help ook dit jaar weer alle kinderen naar school én help de tuinbouw in Endewo.  Zoals je weet: Malikanu investeert elke gedoneerde euro volledig in het project. Hoe kun je meedoen?  - Je kunt een bedrag overmaken op IBAN NL54 RABO 0111757827, ovv Schoolactie - Je kunt ook vaste donateur worden en iedere maand een vast bedrag storten. Je doneert dan ook aan de andere projecten van Malikanu  - Je kunt deze brief verspreiden onder je vrienden en familie.

- Je kunt op je eigen school, of een school in de buurt een inzamelingsactie beginnen  Of probeer zelf net zo creatief te zijn als de families in de Dogon!

Alvast van harte bedankt

Met een dochter en twee hanen op reis.

Bamako, maart 2014

Deze keer een ongebruikelijke Malimail: een reisverslag. Door de langdurige politieke en militaire
crisis, ben ik al tweeëneenhalf jaar niet naar Bandiagara en Endé gegaan. De rust is enigszins
teruggekeerd en samen met mijn dochter Rosanne, dokter in opleiding, neem ik de bus om te
kijken hoe het ervoor staat. Het wordt een bijzondere reis, waar we twee hanen aan overhouden.

We gaan eerst naar Endé.
Al jaren komen er geen toeristen meer, waardoor ook heel wat inkomsten zijn weggevallen. Ik vrees voor wat we te zien krijgen. Amadou verwelkomt ons. We maken gelijk een ronde door de wijk en begroeten alle vrienden en oude bekenden en vooral heel veel kinderen. We lopen elk met aan iedere vinger een kind. En de ouders roepen Amagère! Japo Japo! Wees welkom en veel dank! En noemen mij ‘De moeder van alle kinderen’.
Het is heerlijk weer hier te zijn en deze keer extra speciaal omdat Rosanne mee is.

Tot mijn verrassing zijn er overal tuinen aangelegd. Veel uienteelt, maar ook sla, aubergines,
tomaten, overal zie je kleine lapjes bewerkte grond.
Water is schaars, maar door het graven van putten of het aanleggen van kleine dijken is er na
het regenseizoen nog enkele maanden water beschikbaar. Een omheining is onontbeerlijk omdat
anders het vee zich volvreet met de jonge aanplant. Men behelpt zich met oude muskietennetten
of zakken. De crisis heeft veel armoede en ellende gebracht maar de mensen ook inventief
gemaakt.

We besteden een hele dag aan het bezoeken van de scholen, de dorpsoudsten en het dorpshoofd
en het veldhospitaal waar ik zes jaar geleden vrijwilligster was. Het is goed om te horen dat
sinds Malikanu hier ieder jaar de schoolkinderen van schoolspulletjes voorziet, vrijwel alle
kinderen naar school gaan. Gevolg is wel dat de school uit zijn voegen barst en er in Endéwo een
klein gebouwtje van leem en stro is neergezet om alle kinderen te kunnen herbergen.

’s Avonds wordt er op het ritme van de tamtam speciaal voor onze komst gedanst in het schijnsel
van de maan. We worden hartelijk bedankt, ook onze vele donateurs in Nederland en Frankrijk.
Om hun dank te onderstrepen, krijgen we twee grote hanen.

Bandiagara
We arriveren stoffig en moe bij Timothée in Bandiagara. Er wacht ons een feestelijk maal van
sla, frites, tomaten, vers brood en een heerlijk gebakken kippetje. Timothée heeft veel te
vertellen over z’n projecten en zijn werk.

Behalve wij, logeert er ook een van de meisjes uit het project bij hem. Een kind nog, van een jaar
of veertien. Ze is bij hem omdat ze in de buurt van het ziekenhuis moet blijven. Ze is net
bevallen van een flinke jongen, maar met een keizersnee. Ze komt uit een van de verafgelegen
dorpen en haar moeder is bij haar. De bedoeling is dat ze terug naar school gaat zodra ze weer
is opgeknapt. Als het meisje de steun van de familie heeft, lukt dat in de regel wel.

Bijna alle meisjes die in het project van Malikanu deelnamen, zijn op school gebleven. Samba nam
deel in de eerste groep in 2009. Zij was toen veertien jaar en kreeg haar tweede baby. Uit de
grond van haar hart beloofde ze toen dat dit haar niet meer zou overkomen. Ze heeft inmiddels
een diploma voor kraamverpleegster/hulpvroedvrouw gehaald en werkt nu in het ziekenhuis in
Bandiagara. Timothée is trots op haar.

We constateren dat er na vijf jaar ook veel minder meisjes zo jong onbedoeld zwanger raken.
Dat komt door de enorme inzet van Timothée om dit thema steeds weer bespreekbaar te maken.
Met onder andere de materiele hulp van Malikanu ondersteunen we dit project. Een groot
succes! Overigens heeft de teloorgang aan toerisme hier een gunstig neveneffect: veel jonge
gidsjes op scooters, de potentiele vaders, zijn weggetrokken.

We bezoeken een medisch centrum in een naburig dorp. De vroedvrouw zelf is ziek en de dokter
is een vrijwel niet opgeleide verpleegkundige. Maar hij gaat met veel ervaring en enthousiasme
te werk! Hij geeft ons een uitgebreide rondleiding. Alles is opgeruimd en redelijk schoon voor
zover dat gaat in zo’n stoffige omgeving. De vrouwen uit het dorp kunnen er bevallen, er is een
behandelkamer, een vaccinatieprogramma en een spreekuur voor ondervoede kinderen. Zijn taak
is te behandelen wat in z’n vermogen ligt en anders de patiënt zo snel mogelijk naar het
ziekenhuis in Bandiagara te transporteren. Dan moet hij weg om nog een zieke te bezoeken.
Rosanne, opgeleid in een Frans ziekenhuis, kijkt haar ogen uit.

We bezoeken in het een dorpje een meisje dat niet zwanger meer is maar toch aan het project
van Bandiagara gaat deelnemen. Het is een dorpje van zo’n duizend inwoners, op een winderige
open vlakte op rotsige bodem. Timothée heeft ons al over haar verteld. Hij is een vrij emotionele
man en houdt het nauwelijks droog als hij vertelt over haar leven. Fatoumata Tapily woont met
haar moeder en twee nog kleine kinderen in dit dorpje. De vader is overleden. Toen Fatoumata
klein was werd ze bedolven onder het dak van de hangar waarbij ze haar linkerbeen verloor.
Onlangs raakte ze zwanger. Ze kwam in aanmerkingen voor het project van Timothée. Ze was
overigens zeer ongelukkig met deze zwangerschap. Uiteindelijk kreeg ze een miskraam, maar
door haar bijzondere omstandigheid kan ze toch deelnemen.

We worden ontvangen bij een klein huisje, op een klein erf. In de hoek staat een overblijfsel van
wat ooit een invalidenfiets was. De moeder is een mooie vrouw maar de zorgen overschaduwen
haar schoonheid. Fatoumata loopt met een kruk. Eerst is ze erg verlegen, maar dan vertelt ze
over school en over hoe ze zich vaak alleen voelt als alle kinderen spelen en zij aan de kant zit op
het schoolplein. Moeder staat overal alleen voor: gewassen telen, naar de markt gaan, verkopen,
de huishouding. Huishouding is in dit geval veel werk, want er komt bijvoorbeeld niets uit de
kraan.
Timothée kent in dit dorpje meer families die hebben meegedaan of nu nog in het project zitten.
Het is hoopvol om te zien dat het goed met ze gaat.

We verlaten Bandiagara en Endé uiteindelijk weer met tassen vol spulletjes die we gekregen en
gekocht hebben: allerlei beelden, doeken en potten. En die doos met twee dikke hanen. Iedereen
in Afrika reist toch met dieren? Er kunnen 24 geiten op het dak van een busje, honderden
kippen langszij en twee schapen op een motor. Dus dan kunnen wij toch best onze twee hanen
meenemen, zou je denken.

De bus vertrekt om vijf uur ‘s morgens. We smokkelen de hanen mee in de bus, want eigenlijk
mag het niet in deze bus. Het advies luidt: Geef ze geen drinken want dan gaan ze dood. De
hanen staan in het middenpad achterin, vlak bij de airco. Alles gaat prima, want zolang het
donker is slapen ze. Als ze nu maar niet gaan kukelen want dan verraden ze zichzelf.
Het wordt licht. De hanen zijn onwaarschijnlijk rustig. Ze zullen toch niet...nee hoor, ze bewegen
nog als ik de doos schud. We hebben een reis van tien uur voor de boeg en het zal behoorlijk
warm worden. We hebben onze hoop op de airco gevestigd. Na een enorme stofwolk komt er
beweging in het rooster en er komt een fikse hoeveelheid warme lucht uit. En daarna nog veel
meer warme lucht.

Ik schuif de doos stiekem een beetje naar voren, weg van deze enge hete luchttoevoer. Ik begin
hem nu toch wel te knijpen. Wat te doen bij bijna-dood. De chauffeur vragen even te stoppen
voor een noodslachting? Heeft er iemand een mes bij zich? Is er een dierenarts in de bus?
Het is inmiddels duidelijk dat de airco het niet doet en ook niet zal gaan doen. We controleren
steeds vaker door een van de ruime luchtgaten of ze het nog doen. Ik durf het plakband niet los
te trekken van de doos omdat ik nog altijd vrees dat ze dan zullen ontsnappen. Rosanne heeft
het ook warm. Zij redt zich maar, als de hanen het maar niet opgeven! En het wordt alsmaar
heter, de zon staat hoog aan de hemel en onze hanen beginnen behoorlijk te stinken.

Rosanne stelt tijdens een plaspauze voor de doos open te doen en dan, als ze dood zijn ze maar
in hun doosje langs de weg achter te laten. Ik zou me dood schamen. Een haan is hier niet wat hij
in Europa is, gewoon een lekker boutje. Deze hanen zijn geschonken door de dorpsoudsten van
Endé, als dank voor de activiteiten van Malikanu. Ze hebben hun mooiste dieren uitgezocht. En
verder heb ik ze nodig op mijn landje in Bamako, als fokhaan.

We kijken in de doos: ze zijn niet dood, ze leven nog! De reis gaat verder. Soms kijken we wel
iedere tien minuten, want ze worden wel slapjes. Uiteindelijk laat ik het maar los, je kunt toch
niks doen.

Als we Bamako binnenrijden stinken ze enorm en wil ik er niets meer mee te maken hebben.
Eenmaal uit de bus, blijken ze nog te leven! Eenmaal thuis, klappert eentje even met zijn
vleugels, blaast zich weer op en probeert met het strootje om zijn poot toch nog trots weg te
lopen. De ander moet wel even bijkomen van de reis. Wij ook.

Een gezond en veilig nieuwjaar!

Het erf van Wendela in Binabougou, Bamako

Beste donateurs,

Gezondheid en veiligheid, dat is waar het natuurlijk echt om gaat, zowel in Nederland, Frankrijk als in Mali. De veiligheid in Mali werd in het afgelopen jaar zwaar bevochten. Wij hopen dat het de goede kant op blijft gaan.

Malikanu draagt een klein steentje bij aan gezondheid, welzijn en onderwijs. In het afgelopen jaar hielpen we ruim tweehonderd kinderen naar school in Endé, kregen twintig vrouwen een microkrediet en steunden we een nieuw jongerenproject in Bamako – om maar een paar resultaten te noemen.
Wij gaan daar ook volgend jaar met jullie hulp mee door!

Hartelijke groeten,
Wendela Engelhard en bestuur Malikanu

Schoolactie Endé 2012

Malimail
Actie ‘Iedereen naar school!’
Bamako/Bergen, augustus 2013

Jaarlijks tweehonderd kinderen naar school.

Al vijf jaar helpt Malikanu de kinderen in Ende-wo naar school. Door de kinderen
een tasje met schoolspulletjes te geven. Dat is belangrijk omdat de school juist
in de periode van het jaar begint dat de ouders bijna geen reserves meer
hebben, zo vlak voor de nieuwe oogst binnen is. Het gevolg was dat veel kinderen
niet of veel te laat naar school gingen.

De afgelopen jaren lukte het om steeds alle tweehonderd kinderen op tijd naar
school te laten gaan. De leraar Frans, die als vrijwilliger werkte, krijgt sinds
twee jaar ook een kleine ondersteuning van Malikanu.
Dit alles was niet mogelijk geweest zonder jouw hulp. Dank daarvoor. Natuurlijk
gaan we dit jaar door met deze belangrijke actie.

De kleintjes krijgen dit jaar een leitje met krijtjes en een sponsjes mee. Nota
bene: een leitje is veel goedkoper dan papier! De wat oudere kinderen krijgen
schriften en pennen, potloden, een gum en liniaal. En later zelfs rekenmiddelen
als een geodriehoek en een passer.

De tasjes worden genaaid in Sikoroni (Bamako) door de meisjes die Wendela
heeft leren naaien in haar activiteitenprogramma. Een leuk dubbeldoel dus!
Concreet kost dit per kind ongeveer € 7,00. Voor tweehonderd kinderen hebben
we dus in ieder geval € 1400,- nodig. Maar we hopen nog wat extra dit jaar te
krijgen, zodat we de school wat meer kunnen ondersteunen. Er is namelijk een
groot gebrek aan lesmateriaal.

Een leuk idee is om op een school die je kent deze actie onder de aandacht te
brengen. Misschien willen de kinderen daar wel iets doen voor de school in Endewo?
Neem hiervoor even contact met ons op voor informatie en materiaal.
Een interessant filmpje van een paar minuten over dit project vind je op
Youtube. Het is gemaakt door Josja Zadelhoff in 2009. Het geeft een goed
beeld van het dorpje, de mensen en de school. http://youtu.be/DQlPCl1zYuw
Zonder jouw gift geen Malikanu.

Malikanu bestaat al bijna vijf jaar. De stichting heeft gemiddeld per jaar een
omzet van ongeveer tienduizend euro. Dat komt volledig voort uit de bijdragen
van donateurs zoals jij. Het gehele bedrag wordt in zijn geheel besteed aan de
projecten in Bamako, Bandiagara en Endé.
Soms hebben we wat geld over om kleine projecten daarnaast te financieren,
maar altijd in samenwerking met onze drie vaste projectverantwoordelijken. De
nood is erg hoog in Mali. De mensen zijn bijzonder arm, maar ook vindingrijk en
ondernemend. Malikanu is bedoeld om dit te stimuleren, maar we moeten toch
vaak aanvragen afwijzen. Dat is onvermijdelijk, maar we hebben de ambitie om
meer te gaan doen.

Dat kan natuurlijk alleen met meer donateurs. We willen jullie daarom twee
dingen vragen:
Stuur deze mail door aan je eigen kring van bekenden én zet je bijdrage om in
een vast bedrag per maand of kwartaal. Dat laatste doen al veel mensen. Voor
Malikanu is dat heel fijn, omdat we zo kunnen rekenen op een bepaalde instroom
van middelen en daarmee projectaanvragen kunnen honoreren die we anders uit
voorzorg moeten afwijzen.

Bedenk dat elke bijdrage, hoe bescheiden misschien ook, van bijzondere
betekenis is voor de mensen in Mali. Zij hebben er direct profijt van. Malikanu
heeft, we zeggen het nog maar eens, geen strijkstok!
Overigens hebben we een klein cadeautje uit Mali voor alle donateurs die in het
verleden of vanaf nu een vaste, periodieke bijdrage leveren.

Malimail, Bamako/Bergen, maart 2013.

Bericht uit Mali.
Door de crisis staat Mali opeens dagelijks in de krant. Maar de problemen zijn niet pas
begonnen met de militaire coup vorig jaar. Al langer was het noorden van Mali een
onbeheersbaar gebied, waar islamisten en Touaregs streden om de macht. En de corruptie is
altijd al een groot probleem. De coup werd aanvankelijk door sommigen hier zelfs nog als een
mogelijk begin van een oplossing gezien. Maar het bleek al snel een volgende stap in een
escalerende crisis.

De Franse interventie is door de bevolking met vreugde begroet. De Franse troepen zijn er
opvallend snel in geslaagd om het woestijngebied in het noorden terug te veroveren op de
rebellen. Dat is goed nieuws voor de mensen in de bevrijde steden. Maar daarmee zijn de
problemen in Mali nog niet opgelost. De rebellen vechten terug met moderne wapens. De
rebellen zijn niet opeens verdwenen, evenmin als de onvrede van de lokale bevolking in het
noorden met het zwakke bestuur in het verre Bamako. Eind juli zijn er democratische
verkiezingen voor een nieuwe president gepland. Laten we hopen dat de zwakke democratie
hiermee een nieuwe impuls krijgt.

Het is onze overtuiging dat juist in deze tijden een klein fonds als Malikanu aanwezig moet
blijven. De crisis heeft Mahamane in Bamako juist aangezet tot een heel mooie nieuw
initiatief, waarover hieronder meer.

Eerst de resultaten van de lopende projecten:
Bogolans uit Endéwo.
In Endéwo is de afgelopen tijd hard gewerkt aan de vervaardiging van de bogolans. Dat zijn
grote katoenen doeken beschilderd met natuurlijke verf als aarde, klei, houtskool en
plantenextracten. In Mali worden ze gebruikt als kleding, beddengoed of gordijnen. In
Europa gebruiken we ze meer als decoratieve sprei of wandkleed. Met steun van Malikanu
hebben de vrouwen zakken vol katoenbolletjes verwerkt, gesponnen en geweven tot deze
prachtige doeken. Amadou heeft hoogstpersoonlijk negentien bogolans naar Bamako
gebracht. We nemen ze in het voorjaar mee om te verkopen. De opbrengst gaat uiteraard
weer terug naar de vrouwen in Endéwo.

Tienermoeders.
In Bandiagara loopt het programma met de tienermoeders normaal door. De meisjes uit de
voorgaande jaren blijven verbonden aan het project. Het thema waarvoor we ons daar
inzetten – zorgen dat tienermoeders hun school kunnen afmaken – krijgt daardoor steeds
meer bekendheid op school. Uiteindelijk is het natuurlijk belangrijk dat meisje niet al zo
jong zwanger raken.
Timothée belde mij onlangs ontdaan op om te vertellen dat een van de meisjes met haar
baby is verongelukt. Terwijl zij pinda’s aan het oogsten was met de baby op haar rug, is zij
door de bliksem getroffen. Er is een emotionele afscheidsceremonie met haar ouders op
school gehouden.

Waterpomp in Bandiagara.
Jamila en Guus Brummel hebben voor de derde keer een eigen actie ondernomen voor
Malikanu. Zij verstuurden dit jaar hun kerstkaarten per e-mail, zodat zij driehonderdvijftig
euro bespaarden. Dat doneerden zij aan Malikanu. Wij hebben dit geïnvesteerd in een
waterpomp in een dorpje nabij Bandiagara. De mensen in dit dorpje leven behalve van de
gebruikelijke gierstcultuur en wat kleinvee van de teelt van uien, sla en tomaten. Zij
verbouwen dat in coöperatief verband. Het besproeien van de akkers is tijdrovend en zwaar
werk. Een pomp maakt het mogelijk dat zij het perceel flink kunnen vergroten.

Microkredieten.
In Bamako loopt het project met de microkredieten uit 2012 ten einde. De vrouwen die voor
het tweede jaar deelnamen aan de alfabetiseringscursus en voor de tweede keer hun
microkrediet hebben terugbetaald, gaan nu verder op eigen benen. De vrouwen die nu één
jaar meedoen gaan verder naar het tweede jaar. Deze groep vullen we aan met nieuwkomers.
Sommige vrouwen van vorig jaar haken af, omdat zij niet voldoende aanwezig waren op de
alfabetiseringscursus.
De meeste deelnemers besteden hun credit aan hun handeltje in ondergoed, aardappels,
medicijnen, fruit, houtskool. De leningen voor de microkredieten worden daadwerkelijke
terugbetaald, zodat wij dit weer kunnen investeren in nieuwe aanvragen.
Voor geïnteresseerden die Frans lezen is de projectrapportage op aanvraag beschikbaar.

Nieuw project: jongeren nemen verantwoordelijkheid in hun wijk.
Geïnspireerd door de crisis maakt Mahamane, onze projectleider in Sikoroni (Bamako), zich
sterk voor gedragsverandering van de jongeren. Geschokt door de corruptie en gebrek aan
verantwoordelijkheid van de huidige generatie bewindslieden, wil hij zich inzetten voor de
jeugd. Om hen een gevoel van verantwoordelijkheid en solidariteit mee te geven.
Mahamane pakt dit op door het initiëren van een claef (d.i. een club voor acties ván kinderen
vóór kinderen) op scholen in twaalf wijken in Bamako. De kinderen in de club geeft hij les
over onder meer de rechten en plichten van kinderen. En over praktische dingen zoals het
opzetten van een opruim- en schoonmaakdag in de wijk.
Deze kinderen nemen hun kennis mee naar school waar zij die delen met andere kinderen
door het goede voorbeeld te geven en initiatief te nemen en te discussiëren. Elke club
'adopteert' tevens een weeskind. Bij iedere samenkomst wordt er geld gedoneerd (een paar
cent) en kleding of schoeisel. Het gaat niet alleen om de hulp, maar vooral om hen het besef
bij te brengen dat we moeten zorgen voor elkaar.
Mahamane is er van overtuigd dat op langere termijn alleen een mentaliteitsverandering een
echte oplossing kan bieden voor de problemen in Mali. Hij is zeer gedreven bezig met dit
project. Het is nu in acht wijken van de grond gekomen, steeds in samenwerking met al
bestaande organisaties. Eerst geeft hij les aan de lokale jeugdwerkers en dan aan de
kinderen.
Ze hangen aan z'n lippen, omdat hij veel ervaring heeft met dit werk en een enorme
uitstraling heeft voor een klas kinderen.
Er komen niet veel kosten aan te pas. Schriften, pennen voor de kinderen en een
versnapering en drankje en een onkostenvergoeding voor Mahamane en andere instructeurs.
Wij zijn erg enthousiast en dragen zorg voor deze bescheiden kosten in drie van de wijken.
Binnenkort verschijnt er een filmpje op youtube met beelden tijdens een les, aangevuld met
een interview met Mahamane.

Vriendelijke groeten,
Bestuur Malikanu.

PS: Wendela Engelhard is de afgelopen winter steeds in Bamako gebleven. Zij staat in direct
contact met de Nederlandse ambassade en neemt de nodige voorzorgmaatregelen om de
risico’s op bijvoorbeeld een ontvoering te minimaliseren.
Wendela: “Ik vind het belangrijk om juist nu hier te zijn, samen met onze projectleiders.
Mijn huisje is buiten de stad aan een doodlopend weggetje. Ik ben daar nooit alleen en
iedereen let goed op. Ik voel me hier veilig. Als je hier al lang bent en de gebeurtenissen
met elkaar meemaakt, dan verbind je je daarmee. Vrienden en bekenden hebben zoveel
meer te verduren dan ik. Door de crisis hebben zij geen werk meer. Of hun familie woont in
het noorden met alle risico’s van dien. En voor hen is vertrekken helemaal geen optie.”

Prettige feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!

Bamako/Sieuras/Bergen, december2012

Beste mensen, 

Wij willen u graag van harte bedanken voor uw bijdragen aan Malikanu dit jaar. U hebt mogelijk gemaakt dat we onze projecten met de vrouwen inBamako, de tienermoeders in Bandiagara en de kinderen Endé-woh konden voortzetten.

Daarnaasthebt u ruimhartig gegeven voor de voedselactie in de Dogon Vallei. Onze actie heeft veel gezinnen geholpen om de nieuwe oogst te halen, zonder hun vee te hoeven verkopen.

Het is een moeilijk jaar geweest in Mali. Het noorden van het land wordt geteisterd doorburgeroorlog en terrorisme. De projecten van Malikanuliggen buiten deze gebieden. Maar we merken de onrust, ook in Bamako. De inschatting van ons en onze projectleiders ter plaatseis dat het zinvol blijft om hetwerkvoort te zetten. Het isjuist steeds belangrijker om contact te houden en te helpen waar dat nodigis.

Wij gaan volgend jaar door met ons werk. We hopen dat u ons blijft steunen.

Vriendelijke groeten,

Bestuur Malikanu

Weer naar school!

Net als in Nederland gaan de kinderen in de Dogonvallei in Mali deze maand weer naar school. Maar anders

dan in Nederland kunnen de ouders hun schoolspullen niet betalen.

De school in Endé is gratis, maar de schriften, pennen en potloden en een schoolshirt moeten de kinderen

zelf kopen. En daarom ondersteunt Malikanu al enkele jaren de schoolkinderen bij het begin van het

schooljaar. We doen dat door gezamenlijk de schriften en potloden in te kopen en deze gratis ter

beschikking te stellen. De ouders kopen nog wel zelf de t-shirts.

Dit jaar is de situatie overigens nog moeilijker dan voorheen. Niet alleen viel vorige jaar de oogst tegen.

Maar de politieke onrust in Mali zorgt ook nog eens voor sterk gestegen voedselprijzen. Dat leidde dit

voorjaar al voor een zeer nijpende situatie. Malikanu heeft toen besloten om bij wijze van uitzondering geld

in te zamelen voor voedselhulp. Dat was echt nodig. En met jullie bijdrage was het mogelijk om de

zomermaanden door te komen, zonder het vee te hoeven verkopen en ook weer zaaizaad te kopen voor de

volgende oogst.

Met deze brief vragen we jullie ook dit jaar weer te doneren voor de schoolactie. Wendela gaat dit jaar

voor het eerst al in september naar Mali toe. Ze kan dan zelf aanwezig zijn bij de gezamenlijke inkoop en

distributie van de schoolspullen. Dat is een indrukwekkende ceremonie, waarin de dorpsoudsten een

belangrijke rol hebben.

Elke bijdrage is welkom. Per kind in Endé kosten de spullen ongeveer zes euro. Het gaat om ongeveer

tweehonderdtachtig kinderen. In oktober berichten we met een verslag van Wendela over de opening van de

school en het uitdelen van de schriften aan ieder kind.

Voedselproject.

Hoe is het gegaan met het voedselproject? Deze week kregen we onderstaande mail uit Endé-wo:

Beste donateurs van Malikanu,
Ik stuur jullie deze bedankbrief uit naam van de bevolking van Endé-wo. Het dorpshoofd, de
dorpsoudsten, de vrouwen en de kinderen, de jongeren en wijzelf willen jullie heel hartelijk bedanken
voor jullie solidariteit, steun en hulp. In deze moeilijke periode van voedselschaarste is jullie hulp
enorm gewaardeerd door de bevolking. Het kwam precies op tijd. Wij hebben rijst gekocht en dat
verdeeld over alle families. Iedereen is voorlopig enorm opgelucht. Maar de nieuwe oogst is pas in
november.
In vriendschap en hoogachting,
Mede namens het dorpshoofd, Adama en Amadou.

Amadou, onze projectleider in Endé, is met één van de dorpsoudsten naar San afgereisd om het geld voor
de voedselactie op te halen. Daar is momenteel de dichtstbijzijnde bank. Vijf uur per bus heen en vijf uur
terug. Vervolgens gingen ze naar Bankass om het voedsel te kopen. Daar konden ze de meest gunstige koop
sluiten. Ze kochten daar zeventig zakken van vijftig kilo rijst. Op ezelkarren hebben ze met hulp van de
jongeren de zakken vervoerd over twaalf kilometer zandpiste.

Maar hoe moesten ze het voedsel eerlijk verdelen? Amadou en Adama hebben met het dorpshoofd én met
de dorpsoudsten de verdeling gemaakt. In Mali zie je dat vaak: belangrijke zaken doe je samen, enerzijds
om niet zelf met de "eer te strijken", anderzijds om iedere vorm van verdenking te voorkomen dat je je
eigen familie bevoordeelt. Vijftig zakken voor de vijftig families in het dorp. Twintig zakken extra voor de
grootste families én de families die het meest te lijden hebben. De bevolking is buitengewoon opgelucht,
want op dit moment is de kookpot weer gevuld. Geroerd zijn ze ook omdat er heel ver weg mensen zijn die
aan ze denken in deze moeilijke periode. De families in Endé hebben besloten het aanwezige zaaizaad voor
de gierst onderling te verdelen zodat iedereen kan zaaien.

Vorige maand vroegen we jullie voor een bijzondere bijdrage. Normaal doet Malikanu niet aan noodhulp of
voedseldistributie. Door de politieke onrust, maar vooral de slechts oogst vorige jaar, was er echter honger
ontstaan in de dorpen in de Dogon vallei waar we normaal de school ondersteunen. Daarom maakten we een uitzondering en vroegen jullie om een bijdrage.
Dat heeft € 1430 opgebracht. Een fantastisch resultaat. Alle zakken rijst en het transport kostten in
totaal € 2000. Malikanu heeft uit haar reserve het ontbrekende geld bijgepast. Dat was echter eigenlijk
bedoeld voor andere projecten. Het is dus nog steeds mogelijk om voor de voedselhulp te doneren als je er
nog niet aan toegekomen was.

Inmiddels is het regenseizoen begonnen, en iedereen ploegt en zaait! Laten we hopen dat de oogst dit jaar
beter is.

Ondertussen lezen we in de kranten zeer onrustbarende berichten over het noorden van Mali. Het behoud
van de culturele schatten en de meest elementaire mensenrechten staan daar onder druk. De projecten van
Malikanu lopen op dit moment geen gevaar, omdat deze in het zuiden van Mali zijn gesitueerd. De mensen
met wie Malikanu te maken heeft, maken zich niettemin erg zorgen over de toekomst van hun land.

Crisis in Mali.

Malimail.

Bamako/Sieuras/Bergen, juni 2012

Beste mensen,

Mali is in een enorme crisis terechtgekomen. Onze projectleiders in Bamaka, Bandiagara en de Dogonvallei maken zich ernstig zorgen over de toekomst na de bezetting van het noorden door de rebellen, de staatsgreep en de politieke onrust die daarop volgde. Hun zorgen betreffen niet alleen de binnenlandse oorlog en de politiek, maar ook de voedselschaarste die het gevolg is van een slechte oogst vorig jaar. Door de onrust zijn de prijzen ook nog eens verdubbeld.

Amadou vertelt vanuit de Dogonvallei: “Op dit moment wordt de Dogonvallei met enorme moeilijkheden geconfronteerd. In de eerste plaats is er het voedseltekort, veroorzaakt door de slechte weersomstandigheden vorig jaar. Vervolgens zijn er de economische problemen vanwege de onveilige situatie in het land. De Dogonvallei is economisch gezien afhankelijk van het toerisme. En omdat de toeristen nu niet komen, missen we deze inkomsten.”

Stijgende voedselprijzen

Mahamane, projectleider van het wijkcentrum in Sikoroni in Bamakao, voegt toe: “Als gevolg van de rebellie in het noorden van het land en de politieke coup in Bamako, verergert het lijden van de bevolking in Bamako van dag tot dag. De familiehoofden hebben hun werk verloren en de prijzen van het graan worden steeds hoger. Nooit eerder was een kilo rijst 500 CFA of een kilo mais wel 300 CFA! Veel families hier in het zuiden in Bamako hebben daarbij vluchtelingen uit het noorden van Mali opgenomen. Langzamerhand grijpt de sociaaleconomische en voedselcrisis om zich heen in het hele land!”

In met name de armere plattelandsgebieden, zoals in de Dogonvallei, is de voedselschaarste zeer zorgwekkend geworden. Dat is altijd het gevolg van een keten: slechte oogst leidt tot voedselschaarste, armoede, zodat mensen geen nieuw zaaizaad kunnen kopen en hun dieren moeten verkopen. Dan mislukt de oogst dus ook het volgende jaar.

Voedseltekort

Amadou legt het zo uit: “Er is echt een voedseltekort. Het regenseizoen nadert maar sommige families hebben zelfs geen gierst meer om te zaaien. Een erg precaire situatie. Een ander probleem is dat de gierst enorm in prijs is gestegen. In normale tijden kost een zak van honderd kilo 12.500 CFA (18 euro) maar nu is een zak verdubbeld tot 25.000 CFA. In een gebied waar de bevolking overwegend boer is (en dus arm) maakt deze verdubbeling het vrijwel onmogelijk om graan aan te kopen.”

Hoe gaan families daarmee om? Amadou: “In eerste instantie eten we gewoon minder per maaltijd. En dan worden er maaltijden geschrapt. Er is dan nog één maaltijd ‘s ochtends van gierstepap (zonder suiker, maar dat is eigenlijk altijd al zo) En ’s avonds, een dikke gierstepudding met een beetje saus. En de dieren worden verkocht. De schapen en de geiten. Maar ook de zebou (een klein rund met een bult op zijn nek).

Terwijl de boeren de zebous nodig hebben tijdens het regenseizoen om de ploeg te trekken op het land.”

Wendela is zelf net terug uit Mali. De afgelopen maanden woonde ze in een klein huisje in Bamako, op een heuvel achter het presidentieel paleis. Ze hoorde ’s nachts de geweerschoten. Echt bang is ze niet geweest, maar wel zeer ongerust. Uit angst voor bandieten en diefstal waren winkels en kantoren vaak gesloten. Op straat waren veel legervoertuigen en soldaten met mitrailleurs, waardoor er een bedrukkende  sfeer in de stad hing. De mensen worden zeer slecht geïnformeerd, wat leidt tot misverstanden en boosheid.

Wat kan Malikanu doen?

Amadou kent de lokale situatie erg goed. Hij is degene die voor ons het schoolproject altijd coördineert. Op onze vraag hoe wij kunnen helpen, zegt hij: “De boodschap die ik wil overbrengen aan de mensen in Nederland en Frankrijk is dat op dit moment directe voedselhulp het beste antwoord zou zijn op onze behoeften. Een paar ton gierst, voor de vijftig grote families in Endé-wo zou echt de beste steun zijn in onze strijd tegen de honger.”

Malikanu steunt eigenlijk alleen projecten die er toe leiden dat de mensen zelf in hun levensonderhoud kunnen voorzien. Maar ons uitgangspunt is ook dat de projectleiders ter plekke moeten aangeven waar de behoeften liggen. En zo worden we dit jaar voor het eerst geconfronteerd met een directe vraag om voedselhulp. We vinden dat Malikanu hier op in moet gaan. Wendela:: “Was niet mijn belangrijkste motief om Malikanu op te richten om de ongelijkheid in de wereld terug te dringen!”

Daarom heeft het bestuur besloten om bij uitzondering directe voedselhulp in Endé-wo, in de Dogonvallei, te regelen. De veiligheid van Amadou en zijn medewerkers, de coördinatie en eerlijke distributie moet echter voorop staan. Endé-wo is het dorp waar we al drie jaar de kinderen ondersteunen om naar school te gaan. De circa vijftig families in het dorp kennen Malikanu dus al. Ook omliggende dorpen worden overigens in deze tijd geholpen, door weer andere hulporganisaties.

We gaan het volgende doen:

·  We geven alle families in Ende-wo een zak van 100 kilo gierst, verdeeld naar aantal kinderen in de familie.

·  We ondersteunen de boerenfamilies door hen te helpen voldoende zaaizaad voor volgend jaar te kopen.

Hiermee zal in eerste instantie een bedrag van circa tweeduizend euro gemoeid zijn. Malikanu vraagt jullie om een extra bijdrage om dit mogelijk te maken. De tijd dringt, dus we investeren alvast dit bedrag uit onze reserves.

Eind juni brengen we verslag uit in een volgende Malimail. In september komen we wederom met de schoolactie in Endé-wo. Juist nu is het belangrijk dat de kinderen gewoon naar school blijven gaan.

Vriendelijke groeten,

Bestuur Malikanu

Malimail April 2012

Bamako,Mali.

Beste mensen,
Er is de afgelopen weken veel gebeurd in Mali. Jullie hebben daarover vast in de
krant gelezen of op de tv kunnen zien. Sinds november ben ik in Mali en maak
dus alles van nabij mee. Steeds wilde ik een mail als dit sturen, maar dan
dacht ik weer dat ik de volgende dag wel meer nieuws zou hebben.
Bovendien heb ik maar weinig toegang tot internet. Vandaar dat ik me nu pas
meld.

Op het moment dat ik dit schrijf, is de macht weer overgedragen aan de
parlementsvoorzitter, de 70 jarige Dioncounda Traoré. Je zou dus kunnen zeggen
dat de coupplegers zijn gezwicht voor de opgelegde sancties. Dat is maar goed
ook, want de bevolking maakte zich grote zorgen over de mogelijke gevolgen. Mali
is grotendeels afhankelijk van de handel via de zuidelijke buurlanden.

Ondertussen is de doelstelling van de coupplegers, namelijk het terugdringen van
de rebellerende Touareg, niet gehaald. Integendeel, zij hebben juist
geprofiteerd van de chaos en claimen nu een onafhankelijk gebied in het noorden
van Mali.Het is een complex geheel met veel verschillende groeperingen, en veel
verschillende emoties. Onvrede over het falen van de voormalige president in de
strijd tegen de rebellen, maar ook over andere zaken als onderwijs en corruptie.

Hoop want met het plegen van de coup meende men dat het recht zegevierde
maar al snel bleek dat de militairen ook niet met oplossingen kwamen. Angst voor
de oprukkende rebellen, veel mensen in Bamako hebben wel familie in het
noorden. En veel ongerustheid over het embargo van de omliggende landen. We
hopen dat de democratie nu snel hersteld kan worden en dat er verkiezingen
kunnen worden gehouden alhoewel dat ook niet eenvoudig te realiseren is in een
land waar de helft van het grondgebied in handen is van rebellen en
honderdenduizenden mensen gevlucht zijn naar het zuiden of naar buurlanden.

Voor onze projecten heeft dit alles vooralsnog weinig gevolgen. We gaan door
met het ondersteunen van de vrouwen in Bamako, de meisjes in Bandiagara en de
kinderen in de Dogon-vallei. Sterker nog, ondersteuning zal nog meer dan eerst
nodig zijn, omdat de oogst erg tegenviel dit jaar, het toerisme volledig plat ligt
als gevolg van de ontvoeringen in het noorden van Mali en de huidige instabiele
situatie en de economie heeft een flinke klap gekregen door de coup.

Met mij persoonlijk gaat het goed. Ik woon aan de rand van Bamako temidden
van goede vrienden en fijne buren waar ik mij nooit onveilig heb gevoeld. Ik kom
later dit voorjaar naar Frankrijk.

Hartelijke groeten,
Wendela Engelhard

Kerstwens Malikanu.

Beste mensen,

Malikanu wenst u heel fijne kerstdagen en een gezond nieuwjaar.

Wij gaan in 2012 met extra energie verder om de mensen in Bamako, Bandiagara en de Dogonvallei te ondersteunen in de opbouw van hun land. De oogst was slecht in 2011 en de ontvoeringen hebben het schaarse toerisme laten verdampen. Er is veel ondersteuning nodig in Mali. Wij hopen met u daar een klein steentje aan te kunnen bijdragen.


Dank voor uw steun in het afgelopen jaar.

Wendela Engelhard
Maaike Burggrafer
David Engelhard

Malimail

Sieuras/Bergen, oktober 2011.

De schoolactie.

De kinderen zijn weer naar school in Ende, het kleine dorpje in de Dogonvallei. Dit jaar hebben we voor de derde keer de meeste schoolspulletjes kunnen financieren. Daardoor is het voor 280 kinderen mogelijk gemaakt om naar school te gaan.

We hebben dit jaar voldoende geld ingezameld voor de kinderen in de wijk Endewo, maar niet voor alle kinderen in het dorp. Wel hebben we nog wat dozen krijtjes en schriften voor de school zelf kunnen kopen.
De schoolactie blijft daarom nog even doorlopen, zodat we ook nog de schoolspullen voor de andere kinderen in het dorp kunnen kopen. Want wij vinden het belangrijk om de kinderen zelf te ondersteunen en niet alleen de school.
Daarvoor is immers de lokale overheid primair verantwoordelijk.

We hebben behalve de schoolspullen ook tasjes voor de eersteklassers aangeschaft. Deze worden gemaakt door de meisjes die meedoen in ons project van het naaiatelier in Sikoroni (Bamako). Alle families dragen trouwens zelf ook nog een deel van de kosten.

We willen iedereen die deze actie mogelijk heeft gemaakt van harte bedanken.

In Endé staat de oogst van de gierst en de bonen voor de deur. De mensen zijn redelijk optimistisch over de opbrengst. De boeren halen eerst de kolven binnen. Deze worden zorgvuldig opgeborgen in de typische kleine graanschuren in de vorm van een huisje. De bonen worden te drogen gelegd op het dak. Daarna worden de restanten van de planten binnengehaald voor veevoer.

Maar in Bandiagara, de plaats waar we de tienermoeders helpen om hun school af te maken, zal de oogst dit jaar helaas erg mager zijn. Dat komt door de droogte aan het eind van de zomer. Daardoor is de korrelzetting van de gierst slecht verlopen en blijven veel zaden leeg.



Foto’s met muziek.

We hebben een aantal foto’s van de mensen die betrokken zijn bij onze projecten, aan elkaar gesmeed tot een filmpje. Daarbij is de mooie muziek van Julien Dembele te horen. Het geheel geeft een impressie van de mensen en kinderen in Mali met wie en voor wie wij samenwerken. Het filmpje is hier te vinden:

In de volgende Malimail weer meer nieuws over de andere projecten.

Malimail zomer 2011

Utrecht/Sieuras, augustus 2011.

Het regenseizoen is begonnen. De mensen zijn volop aan het werk op het land. In Bamako zijn de vrouwen in deze periode erg druk, ook omdat de maand van de ramadan is begonnen. Ze hebben dan ook gevraagd om een tijdelijke onderbreking wat betreft de alfabetiseringscursus. Deze groep vrouwen heeft besloten de microkredieten collectief terug te betalen. Dat werkt goed want ze zijn helemaal bij. Na het regenseizoen gaan ze nog een aantal maanden door met de lessen.

Sikoroni.
In de Malimail van maart heeft u al over het plan van uitbreiding van het project kunnen lezen. Wendela heeft een stukje grond met drie enorme mangobomen en een klein stroompje gekocht. Zij heeft er een onderkomen op gebouwd voor activiteiten. Het project voor de vrouwen gesteund door Malikanu kan nu ook op deze plek plaatsvinden. Er is gelegenheid voor andere activiteiten of projecten. Het ligt in Binabougou, aan de rand van de wijk Sikoroni. Een enerzijds groen landelijk gebied, best ver van het centrum en de markt van sikoroni. Anderzijds liggen er metershoge vuilnisbelten, wordt er aan alle kanten gebouwd, van hutjes tot gigantische buitenhuizen.

Bandiagara.
Op het rotsplateau in het gebied van de Dogon regent het bijna dagelijks. Dat betekent dat ook daar de mensen de hele dag op het land bezig zijn. Na de eerste regens worden de gierst, de bonen en de pindaas gezaaid. Het is ieder jaar weer afwachten of er aan het begin van het natte seizoen genoeg regen valt om het zaad te laten ontkiemen. Zo niet, dan moet er opnieuw worden gezaaid. Daarna wordt de grond bewerkt en op richels rond de jonge plantjes gelegd. De stukjes grond worden onkruidvrij gehouden. Het vee moet zich elders voeden.
De kinderen hebben in deze periode geen school. Ze zullen thuis mee moeten helpen op het land. Hoe het precies met de meisjes uit het project gaat, projectleider Timothée stuurt ons binnenkort hierover een verslag. Hij stuurde al een uitgebreid verslag met foto’s over de start van het project. Dit komt op het weblog te staan.

Muziek uit Mali.
Julien Dembélé, de Malinese muzikant van wie vorig jaar een CD is opgenomen, heeft een tournee in
Nederland gemaakt. Samen met andere Malinese muzikanten heeft hij een tiental concerten gegeven. Er is een studioopname gemaakt met nieuwe liedjes. Tijdens een paar kleinere optredens hadden we de gelegenheid om Malinese spulletjes en tassen te verkopen ten bate van Malikanu. Het was erg leuk om sommige van de Malimail-lezers te ontmoeten tijdens de optredens. Voor de duidelijkheid: De tournee is geen project van Malikanu, en staat financieel op eigen benen.

Stichting Malikanu heeft een logo.
Het ontwerp is van Mahamane, de projectleider in Bamako en Hamidou, één van de activiteitenbegeleiders, heeft het geinformatiseerd. In Europa kunnen we het gebruiken voor correspondentie en in de Malimail.

In Mali heeft het logo een duidelijker functie want het is gebruikelijk dat bij ieder project de partners
vermeld worden op een bordje.

Speciale dank.
Dank aan alle trouwe donateurs. Ook aan onbekenden wiens (email)adres ik niet heb.
Speciale dank aan hen die iets bijzonders deden.
-De Keizersgrachtkerk uit Amsterdam die het project voor vijf tienermoeders uit Bandiagara heeft
gesubsidieerd.
-Yvonne en Melissa van ruitersportzaak Atorka, en rijvereniging de Lindenboom die de gehele opbrengst van een jubileumwedstrijd aan Malikanu doneerden.
-Herman die in 2009 een flink bedrag stortte en nu jaarlijks doneert.
-“The A-team” die al twee keer een maand bij ons op de boerderij kwam werken en dan ook het
uitgespaarde zorggeld aan Malikanu heeft overgemaakt.
-De mensen die hun kerstwens, i.p.v. per post, per email verstuurden en daardoor een behoorlijk bedrag naar Malikanu konden overmaken, èn er bekendheid aan gaven.
-De tandarts die 800 tandenborstels meegaf.

De Malikadoshop.

De meisjes en vrouwen die aan de naaicursus hebben meegedaan, hebben een grote stapel tassen genaaid. Het zijn eenvoudige tassen met schouderband gemaakt van Afrikaanse stof in allerlei vrolijke kleuren. Wij hebben ze meegenomen en bieden ze te koop aan voor 5 euro. 3 euro is voor de vrouwen, daar betalen ze ook weer nieuw materiaal van en 2 euro is voor Malikanu om de projecten te kunnen blijven steunen.

CD Malinese muziek.

Zang, gitaar, balafon en percussie. Met veel enthousiasme zingt Julien Dembélé in het Bambara en Bobo over de geschiedenis van Mali, over tradities en gebruiken en over hedendaagse ontwikkelingen. Een toevallige ontmoeting, bewondering voor deze jonge muzikanten, een goed idee en een opname, heeft deze CD vol heerlijke Afrikaanse muziek opgeleverd.

De muziek is hetzelfde maar de CD heeft een mooi nieuw jasje. Hartelijke dank aan Wil van de Kamp.
Je kunt het nummer ‘loylo’ beluisteren op youtube.com ‘Julien Dembele’.
De CD kost 10 euro plus 1,50 portokosten.

Wil je meer informatie of een CD of tas bestellen? malikanu.wendela@gmail.com
Het doel van de stichting Malikanu is om kleinschalige initiatieven in Mali te steunen.
Dit doen we:
- in de vorm van Mikrocrediten aan vrouwen in Bamako zodat zij zelf een aktiviteit
kunnen ontwikkelen om in hun eigen levensonderhoud te voorzien.
- het helpen voorkomen dat jonge zwangere meisjes en tienermoeders hun school
voortijdig moeten verlaten. Onderwijs is het beste middel in de strijd tegen
armoede.
- het verstrekken van schoolspulletjes aan kinderen die anders niet naar school
kunnen gaan.

Wij werken ter plaatse direct met Malinese projectleiders die precies weten waar de problemen liggen, en ook de oplossingen.

Iedere euro wordt voor de projecten gebruikt. Er is geen strijkstok!
U kunt ons steunen door
-Iedere maand een klein bedrag over te maken
-Eenmalig een bedrag over te maken
-Een ‘actie’ te organiseren
-Publiciteit aan de stichting te geven door de Malimail door te sturen
-Een eenvoudig te printen brochure in PDF kan worden toegestuurd.
-Tassen en CD’s te kopen

Malikanu is een ANBI- instelling , dwz. donaties kunnen van de belasting worden afgetrokken.

Alle nieuwsbrieven staan op het weblog http://stichtingmalikanu.blogspot.com
Informatie: malikanu.wendela@gmail.com

De Malimail

Utrecht/Sieuras, winter 2011

De Bogolans van Endé.


Bogolans zijn gekleurde doeken van katoen. De stof wordt gebruikt om kleding van te maken. Maar ook wel als gordijn voor de deur tegen de muggen, of ze worden verkocht aan toeristen. Het zijn prachtige doeken, met verschillende motieven in aardetinten.
Malikanu ondersteunt een project in Endé om de productie van bogolans weer op gang te brengen.

Amadou en Adama, onze projectleiders in Endé, vertellen per mail het volgende over het bogolan-project:

“In de eerste plaats is het bogolan-project een middel in de strijd tegen de armoede.
De al wat oudere vrouwen verdienen er wat geld mee en dat helpt ze door de maanden heen waarin er verder weinig of geen inkomsten zijn uit de landbouw. Maar in de tweede plaats is het project een middel tegen de werkloosheid. De gezamenlijke activiteit van het produceren van bogolans versterkt de mogelijkheid van de vrouwen om een inkomen te generen om zo in de dagelijkse behoeften te kunnen voorzien.”

“Oorspronkelijk nam de productie van deze stoffen een belangrijke economische plaats in, direct na de landbouw. Maar de productie was bijna stilgevallen. Tegenwoordig komen er ook enkele toeristen naar het dorp. Zij vinden deze traditionele stoffen vaak erg mooi. Dat is goed voor de verkoop. Het is een interessant project omdat de productiestappen door verschillende mensen worden gedaan. Vrouwen hebben traditioneel een rol in het prepareren van de katoen. Mannen weer bij het weven. Dus ook vanuit cultureel en educatief oogpunt is het een belangrijk project.”

“De eerste fase is nu voltooid. De vrouwen hebben de katoen schoongemaakt en gesponnen in twee diktes. De draden zijn op klossen gewonden. De wever, een stokoude man, heeft er repen van geweven. Die zijn aan elkaar genaaid en daarna wordt de stof geverfd met allerlei motieven. De kleurstof is helemaal van natuurlijk grondstoffen gemaakt, zoals aarde, koolstof en planten. De verkoop kan daarna beginnen. Als alles klaar is en verkocht, is het de bedoeling dat er genoeg geld is om opnieuw te kunnen starten met een nieuwe productie. Zo houdt het project zichzelf ook op langere termijn in leven.”

Malikanu heeft de opstartkosten gefinancierd voor de eerste lichting katoen. Ook de aanschaf van een soort kammen om de ruwe katoen te kaarden is door Malikanu gefinancierd.

Wendela en Adama helpen een van de medewerksters van het
Bogolan-project met de ruwe katoen






De schoolmeisjes in Bandiagara.

Net als vorig schooljaar zijn er opnieuw tien meisjes in het project in Bandiagara opgenomen. Dit project behelst het ondersteunen van schoolmeisjes die zwanger worden en daardoor soms op straat komen te staan. Het project wordt geleid door Timothée, de schooldirecteur met een groot gezag in de regio.
Van de nieuwe meisjes in het project zijn sommigen zwanger, anderen dragen hun baby op de rug. Tijdens ons verblijf in Bandiagara start een nieuwe groep. Dit is een hele ceremonie. In aanwezigheid van de ouders en de meisjes, vertelt Timothée wat het doel van de steun is: dat de meisjes naar school blijven gaan. Om dat te bereiken is weer de steun van hun ouders nodig, zodat die voor de baby kunnen zorgen. Het project voorziet in de gift van enkele zakken rijst en gierst. Dat is geen ‘beloning’ voor zwangerschap, maar wel een steuntje in de rug voor de hele familie als de tienermoeder naar school blijft gaan.

Dit is het tweede jaar dat dit project loopt. We hebben wel wat aanpassingen doorgevoerd. Zo gaan er wat minder spullen naar de families. Daartegenover staat dat Marie, een sociaalassistent, een keer per maand bij de families langsgaat om de meisjes en de baby’s te blijven volgen.
We hebben ook de deelneemsters van het voorgaande jaar teruggezien. Het gaat over het algemeen goed met ze. Eén meisje is niet op school gebleven, maar naar Bamako vertrokken. De anderen zeggen veel aan het project gehad te hebben. Eigenlijk willen ze graag als groep bijeen blijven. Sommigen durven niet zo goed Frans te praten, anderen willen niet praten in het bijzijn van mannen. Als die het schoollokaal om die reden verlaten, branden ze los in het Dogon, hun moedertaal. Marie, de schoolassistent, vertaalt voor ons. Het valt op dat er meisjes bij zijn die zich zeer goed uitdrukken en precies weten wat de problemen zijn. Het lijkt mij erg nuttig om deze meisjes inderdaad bij de projecten betrokken te houden als raadgeefsters voor hun vriendinnen en jongere zusjes.
In Bandiagara heeft Timothee tevens een schoonmaakproject voor alle scholen opgezet.
Kruiwagens, scheppen, handschoenen en ander materiaal werden in grote getale aangeschaft met hulp van Malikanu. Tevens krijgen de kinderen les in schoonmaken, het belang van hygiëne in het dagelijks leven en voorlichting over ziekten. Ze gaan de school en het grote schoolplein in toerbeurt zelf schoonhouden.

Mangojam in Bamako.

In Bamako ondersteunt Malikanu een wijkcentrum. Hier komen de kinderen van de wijk Sikoroni na school bijeen voor extra lessen, gezelligheid en onderdak. Ook biedt Malikanu vormen van microcredit aan aan enkele vrouwen. Mahamane, een van de dragende krachten van het wijkcentrum, is onze projectleider hier.
Dit jaar is een nieuw project voor microkredieten gestart voor zeventien vrouwen. Zij lenen 40 euro en betalen na een jaar de helft terug. Zij hebben meestal een handeltje op de markt en kunnen nu hun zaak iets uitbreiden.
De locatie is dit jaar verhuisd naar een afdeling van het wijkcentrum in de periferie van de wijk Sikoroni. Hier zijn veel mensen die eigenlijk nog nooit in aanmerking kwamen voor steun op welke manier dan ook, simpelweg omdat ze zo ver weg wonen. Malikanu heeft ook wat kosten geïnvesteerd in de locatie. Het wijkcentrum leverde de tafels en banken. Nu komen de vrouwen hier twee keer per week samen voor een alfabetiseringscursus.
Wendela is van plan met eigen middelen een stukje grond te kopen in deze buurt. Ze wil daar een ruimte inrichten voor dit project en andere activiteiten, zoals een naaiatelier. Ze heeft al een plek op het oog. Daar staat een gigantische mangoboom. Dus waarom geen mangojam maken, met geitenyoghurt? Hierover later meer.


Malikanu en de projectleiders in Mali willen je van harte bedanken voor je steun bij deze projecten.

De Malikadoshop.

De meisjes en vrouwen die aan de naaicursus hebben meegedaan, hebben een grote stapel tassen genaaid. Het zijn eenvoudige tassen met schouderband gemaakt van Afrikaanse stof in allerlei vrolijke kleuren. Wij hebben ze meegenomen en bieden ze te koop aan voor 5 euro. Drie Euro is voor de vrouwen, daar betalen ze ook weer nieuw materiaal van. Twee euro is voor Malikanu om de projecten te kunnen blijven steunen.

CD Malinese Muziek.

Zang, gitaar, balafon en percussie. Met veel enthousiasme zingt Julien Dembélé in het Bambara en Bobo over de geschiedenis van Mali, over tradities en gebruiken en over hedendaagse ontwikkelingen. Een toevallige ontmoeting, bewondering voor deze jonge muziekanten, een goed idee en een opname, heeft deze CD vol heerlijke Afrikaanse muziek opgeleverd.
Je kunt het nummer ‘loylo’ beluisteren op youtube.com ‘Julien Dembele’.
De CD kost 10 euro plus 1,50 portokosten.
Wil je meer informatie of een CD of tas bestellen? malikanu.wendela@gmail.com

Bandiagara.

Hier is nog een filmpje over het werk van Wendela in Mali.
Veel kijkplezier.


http://www.youtube.com/watch?v=HTSJUqmoLjc

filmpje Dogon Dogon

een nieuwjaarswens regelrecht uit Mali.

Als je in de Dogon vallei iemand tegenkomt zeg je niet alleen ‘hoe gaat het?’, maar vraag je hoe het met je familie gaat, je ouders, je kinderen, de beesten; hoe je gezondheid is en je werk. Een lange dialoog, maar het gaat ook echt ergens over. Want in de Dogon is je gezondheid een kostbaar goed.

In navolging van de Dogon, wenst Malikanu je voor 2011 een goede gezondheid, ook voor je familie, je kinderen, je ouders, je beesten. En een voorspoedig jaar in werk en leven.

Malikanu bedankt jullie voor je steun in het afgelopen jaar - ya-poh!
We hopen dat we in het volgende jaar weer kunnen samenwerken in de ondersteuning van het schoolproject in de Dogon en de andere projecten in Mali.

Mede namens onze projectleiders Amadou, Adama (in Endé/Dogon), Timothée (in
Bandiagara) en Mahamane (in Bamako), het bestuur van Stichting Malikanu
Wendela Engelhard, David Engelhard, Maaike Burggrafer.

Malimail oktober 2010

Dit jaar nog meer kinderen naar school

Hoe staat het met de Actie ‘Iedereen naar school’

Deze week zijn de scholen weer gestart in Mali. Op de dag van ‘de rentree’ hebben Amadou en Adama, onze projectleiders ter plekke, aan 268 kinderen in de wijk Endéwo schoolspullen uitgedeeld. Het aantal kinderen dat naar school gaat was vorig jaar al flink toegenomen en deze groei zet dit jaar door.

Net als vorig jaar is het door jullie giften mogelijk gemaakt om schriften, pennen, potloden, leitjes, sponzen en gummen te kopen voor de kinderen. Al deze spullen lagen hoog opgestapeld op het dorpsplein. Met daaromheen alle kinderen en de ouders. Ieder kind kreeg wat hij nodig had. Er heerste een uitgelaten vrolijke stemming, vertelde Amadou over de telefoon. De ouders zijn enorm opgelucht dat Malikanu deze uitgave voor zijn rekening neemt. Want juist in deze periode van het jaar is de oogst nog niet binnen en moet er graan worden bijgekocht, en daarom is er geen geld om schoolspullen te kopen. Vaak blijven de kinderen dan thuis. De ouders betalen overigens nog altijd een bepaald deel van de schoolspullen wel zelf.

De schooltasjes zijn verder gemaakt door de meisjes van het naaiatelier in Bamako. Die tasjes koopt Malikanu van hen, en deelt ze weer uit aan de schoolkinderen in Endéwo. Leuk om deze twee projecten te kunnen combineren!

Dit jaar hebben we verder iets extra’s kunnen doen. De giften lieten toe om meer schoolkinderen in het project te betrekken dan vorig jaar. In eerste instantie wilden we in een andere wijk alle kinderen met dezelfde spulletjes steunen. Er zijn vier dergelijke wijken in Endé.
Amadou, die de lokale situatie op z’n duimpje kent, waarschuwde echter dat het scheve gezichten zou kunnen opleveren als we een min of meer willekeurige andere wijk betrekken. Hij stelde voor om in plaats daarvan alleen de jóngste kinderen te betrekken, maar dan wel in alle wijken. De jongsten zijn namelijk het meest kwetsbaar als het gaat om schooluitval.
De komende week is Amadou hier druk mee bezig, samen met de dorpsoudsten en hoofden van school.
Met deze uitbreiding van het project komen we wel iets tekort, maar Malikanu legt wat bij uit de reserves. Meer donaties zijn natuurlijk nog welkom.

In ieder geval willen we jullie alvast van harte bedanken voor de giften om de kinderen naar school te laten gaan. Wat is er belangrijker dan dat!

Rabobank, Utrecht, rekeningnummer: 111 757 827;
vanuit het buitenland: NL54 RABO 0111757827 BIC code : RABONL2U
t.n.v. Stichting Malikanu; o.v.v. Iedereen naar school
Meer informatie: malikanu.wendela@gmail.com

Actie: Iedereen weer naar school – ook in Mali!

Stichting Malikanu

Actie: Iedereen weer naar school – ook in Mali!

Het schooljaar is weer begonnen – in Europa, maar ook in Mali. In Afrika is iedereen
tegelijkertijd druk op het land bezig met de gewassen. De voorraden raken al op, terwijl de
nieuwe oogst pas eind oktober wordt verwacht. Vaak moet er voedsel bij gekocht worden. Het is
de armste periode van het jaar, terwijl juist nu de schoolspullen moeten worden aangeschaft.
Voor de eerste twee leerjaren alleen een leitje met krijt en een sponsje. Voor de wat oudere
kinderen gaat het om schriften, pennen, gum en rekenmateriaal.

Vorige jaar heeft de Stichting Malikanu een hele wijk in Endé door deze periode heen geholpen.
Er zijn toen tweehonderd kinderen naar school gegaan, beduidend meer dan anders. Dat is echt
winst, want naar school gaan is de enige duurzame uitweg uit de armoede. Malikanu is trots dat
we dat vorig jaar voor meer kinderen mogelijk hebben gemaakt. Dat willen we dit jaar graag
herhalen – voor nóg meer kinderen.

Gemiddeld zijn de kosten voor schoolspullen 4.000 CFA; dat is € 7.- per kind. Er is dus een
bedrag nodig van € 1.400,-. Voor deze wijk een héél hoog bedrag. Voor ons is goed te overzien als
we met z’n allen wat bijleggen. We financieren trouwens niet alle kosten voor een schoolgaand
kind, maar ongeveer de helft van de schoolspullen. De andere helft, zoals de verplichte
t-shirtjes, betalen de ouders nog altijd zelf.

We werken samen met een lokale organisatie. We geven hen de middelen om ter plekke
schoolspullen in te kopen en die uit te reiken. Zo krijgt ieder kind wat hij of zij nodig heeft.
Natuurlijk worden ook de ouders en de school betrokken.

Als je ook wilt bijdragen, maak dan € 7,- over. Zodat één kind naar school kan. Meer of minder
mag ook. Net als bij onze andere projecten geldt dat honderd procent van de donaties direct ten
goede komt aan de kinderen. Wij hébben niet eens een strijkstok!

Rabobank, Utrecht, rekeningnummer: 111 757 827;
t.n.v. Stichting Malikanu; o.v.v. Iedereen naar school

Meer informatie: malikanu.wendela@gmail.com Meer info ook in de Nieuwsbrieven van Stichting
Malikanu op http://stichtingmalikanu.blogspot.com